Brytyjska Mennica Królewska

Royal Mint jest instytucją upoważnioną do wybijania monet w Wielkiej Brytanii. Mennica została założona ponad 1100 lat temu, a od 2010 roku działa jako Royal Mint Ltd, w pełni należąca do HM Treasury, przy czym obowiązki właścicielskie są delegowane do Shareholder Executive.

Royal Mint Ltd posiada wyłączny kontrakt z brytyjskim skarbem państwa na dostarczanie wszystkich monet dla Wielkiej Brytanii. Oprócz produkcji monet dla rynku krajowego eksportuje je również do wielu innych krajów oraz wytwarza medale wojskowe, medale pamiątkowe i podobne produkty dla rządów, szkół i firm. Jako mennica eksportowa jest uznawana za światowego lidera.

W 1968 roku Royal Mint rozpoczęła przenoszenie działalności z Tower Hill w Londynie do Llantrisant w południowej Walii, które od 1980 roku jest jej jedyną siedzibą. Zakład zajmuje powierzchnię 38 akrów i zatrudnia 813 pracowników.

W Llantrisant znajduje się bogata kolekcja monet sięgająca XVI wieku, przechowywana w osiemdziesięciu szafach wykonanych przez Hugh Swanna, stolarza królowej Elżbiety II.

Za bezpieczeństwo obiektu odpowiada Ministry of Defence Police, która zapewnia uzbrojoną ochronę.

Coroczna procedura Trial of the Pyx sprawdza rozmiar, wagę oraz skład chemiczny monet produkowanych dla rządu Wielkiej Brytanii.

Historia

Mennica londyńska stała się autonomiczną instytucją w 886 roku za panowania Alfreda Wielkiego, jednak była tylko jedną z wielu mennic w królestwie. W 1279 roku została przeniesiona do Tower of London, gdzie pozostawała przez kolejne 500 lat. W XVI wieku uzyskała monopol na produkcję monet w królestwie.

Sir Isaac Newton objął stanowisko Warden of the Mint w 1696 roku, zajmując się zwalczaniem fałszerstw, a w latach 1699–1727 pełnił funkcję Master of the Royal Mint. W 1717 roku nieoficjalnie wprowadził system oparty na złocie zamiast srebra.

W momencie objęcia przez Newtona stanowiska mennica była rozbudowana o liczne niestabilne drewniane budynki wokół Tower. W XVII wieku proces produkcji monet został zmechanizowany dzięki zastosowaniu walcarek i pras.

Wprowadzenie nowych maszyn oraz brak miejsca w Tower of London, szczególnie po wybuchu wojny z Francją, doprowadziły do decyzji o przeniesieniu mennicy do East Smithfield. Nowy budynek, zaprojektowany przez Jamesa Johnsona i Roberta Smirke’a, został ukończony w 1809 roku.

W latach 80. XIX wieku budynek przebudowano, aby pomieścić nowe maszyny zwiększające produkcję. Wraz z rozwojem technologii i wprowadzeniem elektryczności przebudowy były kontynuowane do lat 60. XX wieku.

Podczas II wojny światowej Royal Mint była kilkakrotnie bombardowana przez Niemców i raz przez trzy tygodnie pozostawała nieczynna.